Gençliğimin en güzel gruplarından birini dinliyorum şimdi: Pinhani… Lisedeki yıllarıma dönüyorum o sesi duyunca, sonra “kavak yelleri” dizisinde çok güzel parçalara imza atan grup şimdilerde ben gibi yaşlanmış. Geçen konserine gittim ama sanki konser alanında 18 yaşındaki Emrah vardı, ve sahnede de o genç grup pinhani vardı. “Hele bi gel” şarkısı götürdü beni maziye. Sanki o kadar yıl geçmemiş gibi, ilk gün dinlediğim gibi dinliyordum.
Konserin özel bir anı daha vardı. Konser Aydın merkezdeydi, Pinhani grubunun solisti ve aynı zamanda şarkıların söz yazarı ve bestecisi Sinan KAYNAKÇI söyleyeceği şarkının burada yani Aydında yazıldığını ve esas anlam kazandığı yer tam da şu an olduğunun altını çizdi. Eskişehirde verdiği konser sonrası yorgun argın Muğladaki evine giderken Aydında başlayıp Muğlaya gidinceye kadar o arada yazıldığını söyledi ve şarkıya başladı:
Bugün aramadım ama bilir o beni
Çok uzaktayım ama görür o beni
Eve dönemedim ama bulur o beni
Bana acımadı ama sever o beni
Ve konser bitmişti son bir parça daha çalacağım size öyle veda edeceğim dedi ve şarkıya başladı:
Çok geç olmuş, tam vakti gitmenin
Ama hoşça kal demiyor ki gözlerin
Ellerin elimde hala, kokun daha hafızamda
Sonu yok bu elveda deyişlerin
İlk defa olmuyor ki bu bana
Biraz zaman lazım, derin yara
Ağladım dün sen uyurken
Gizli gizli, sessiz, içimden
Bu sefer ağır gelecek, besbelli
Bir şarkı bu kadar mı anlamlı olur bu kadar mı müziğiyle iç içe olur şaşırdım. Şarkı bittiğinde herkes diğer konserler gibi hemen çekip gitmedi, herkes ben gibi bir kaç dakika alanda öyle kalakaldı. Bazı konserlerde “Bi daha, Bi daha, Bi daha” sesleri yankılanırdı ama kimse bu şarkıyı ikinci defa dinleyecek kadar güçlü hissetmediği ortadaydı. Ama hiç kimse alanı terk etmiyor, gitmiyordu da.
Bende ayrı yeri olan bu grubun ve şarkılarının anısına kendi şiirlerimden biri ile veda edeceğim sizlere:
Alışamadım yalnızlığa, Alışamadım sensizliğe
Bir konser sonrası gibiyim, büründüm sessizliğe
Bugün günlerden senden sonra olduğu kesin
Alışırım sandım ama alışamadım sensizliğe
Söyle, Sen alıştın mı bensizliğe