Dünün yarınında olmak…

büyümek              Sözlerime başlamadan önce saygı değer dostum İsmail USLUER’e mim’i için çok teşekkür ederim. Büyüdüğünü anlamak mimiyle ilk mimlememi yaptım. Henüz çok toy blog yazarı olarak bu ilk konu oldukça büyük… Yaşça ve bedenen büyüdüğümü gördüm ama içimdeki çocuk hala orda oyun oynuyor. Hep yaşımdan daha olgun davranışlar sergiledim. Utangaçlığımdan olsa gerek deli dolu bir çocuk ve genç olamadım. Büyük insan gibi yaşadım hep, ama hiç içimdeki çocuğu büyütmedim.

              İlk büyüdüm dediğim zaman teomanın daha 17 şarkısını 17 yaşımda söylediğim zamanlardı. Tek başıma şehirler arası otobüslerin camına yaslanıp memleketimden kilometrelerce uzaklara giderken hissettim büyüdüğümü. Sonrasında başka bir şehirde yatılı, disiplinli bir meslek yüksek okuluna başladığım zamanlarda büyüdüm demiştim, ama onda da başaramamışım büyümeyi. Sonrasında meslek hayatına başladığım yedi tepeli o devasa büyüklükteki şehirin ortasında bulduğumda kendimi büyümüş hissettim. Başka şehirler, başka hayatlar keşfetmiş, büyük büyük insanlarla tanıştım o büyükşehirde. Koca yürekli arkadaşlarım dostlarım olmuştu. Benim gibi içinde bir çocuk taşıyan ama hayatın oyunundan dolayı çabuk büyüyen koca yürekli dostum Sezer ile de burda tanıştım.

              Büyümek maceralı güzel bir yolculuk ama büyüdüğünü anlamak o yolculukta dönüp arkana bakmak gibi. Zamanın akıp gittiğini görmektir büyümek. Oysaki büyürken zaman kavramı yoktu bende. Saat kullanmazdım mesela. Şimdi büyüdüğümü mısralarımdan anlıyorum çocukluğumun, gençliğimin dizelerini okuyunca anladım büyüdüğümü. Beşikte sevdiğim bebeklerin şimdi üniversite tercihi yaparken gördüğümde anladım büyüdüğümü. Bir zamanlar severek dinlediğim metal şarkıların kafamı şişirdiğinde anladım büyüdüğümü. Zeki Mürenin şarkılarını anlamaya başladığımda anladım.  En sevdiğim sanatçı Emre Aydın’ın ses ver şarkısındaki dizeler gibi “çocuklar toplanıp gittiler içimden” dediğimde anladım büyüdüğümü. Zamanın 80 mb hardiskli bilgisayarımın şimdi müzede sergilendiğinde anladım. Şimdi baba oluyorum. Baba olduğumda anlayacağım büyüdüğümü. Belki de 60 yaşımda anlayacağım büyüdüğümü. Büyüdüm ama içimdeki çocuk hep orda oyun oynuyor.

Yazamadıklarım aklıma geldiğinde yazmaya başladım... Ben söylemeyi beceremem. İyisimi ben yazayım...

Yorumunuzu Ekleyin